آری سهراب تو درست میگویی!!

آسمان مال من است...پنجره،عشق،زمین،دوست،هوا،مال من است!

اما سهراب تو قضاوت کن...

بر دل سنگ زمین جای من است؟

من نمیدانم چرا این مردم، دانه های دلشان پیدا نیست...

توکجایی سهراب؟!آب را گل کردند!!

صبر کن ای سهراب،گفته بودی قایقی خواهم ساخت...

خواهم انداخت به اب،دورخواهم شد از این خاک غریب،

قایقت جا دارد؟؟؟

منم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم!!

مثل سهراب دگر جنس تنهایی من چینی نیست، که ترک بردارد...

مثل مرمر شده است...

چینی نازک تنهایی من...

سلام تنهایی من .. سلام شیرین ترین باور رویای زندگیم ... نمیدونم چرا میگن هرکجا باشی آسمان مال من است ، من حتی ی ستاره هم ندارم تو آسمون .. آسمووون پیش کشم .. میگه سینه سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم .. اما کو زبوون و جرات گفتنش .. یکی میگه صلاح نیس .. یکی میگه مگه جاش اینحاست .. یکیم با نگاش جواب همه سوالارو میده .. راز دل گفتن نباشد یک هنر .. آرزوییست کسان را نیاید هیچ کار هرچی گفتم و نوشتم ک قطعا هیچیش باهم هماهنگ نیس .. بداهه اومد و گفتم برات خیلی وقت بوود باهات اینجوری حرف نزده بوودم .. دلم دنیا دنیا دنیا تنگه و گرفته ؛، کااااش ... کاااش ... کاااش .. دوباره فرصت دیدنتو داشتم ر